Degenen onder jullie die mij kennen goed genoeg weten dat de meeste vaak echt kan me niet schelen wat mensen denken. Tuurlijk, ik heb af en toe een beschamende moment en / of de zeldzame zorg dat ik word veroordeeld, maar over het algemeen, ik laat dit niet in de weg van wat ik doe. Dit heeft mij een diep gevoel van vrijheid dat ik niet kan uiten op een andere manier dan te zeggen dat ik vrij van de publieke opinie en verlangens van de samenleving.
Het mag dan ook geen verrassing voor u, dan, dat ik mijn mening over geloof openlijk en zonder beperking. Ik zal houden deze opvattingen als de waarheid, zoals ik van ganser harte geloven dat ze waar zijn. En ik zal niet verbaasd zijn, noch zal ik terug worden gegooid, door een spot die het gevolg is mijn uiten deze opvattingen.
Dit wil niet zeggen, maar dat ik een rechter van anderen. Ik beschouw mezelf niet als (noch iemand anders) om voldoende gekwalificeerd zijn om iemand anders te oordelen, en ik werk heel hard om mijn gedachten te nederig en om anderen te helpen om me heen het gevoel dat ze kunnen vertrouwen in mij zonder dat ik hen te veroordelen.
Dus wat moet ik geloven? Ik geloof in Christus. Ik geloof dat hij stierf voor mij om me te bevrijden van de zonden die ik worstelen met elke dag. Hij is mijn beste vriend, ik geloof dat mijn geloof is gewoon de relatie die ik heb met hem, een die moet koesteren, tijd en vertrouwen net als elke andere relatie. Het is deze relatie die ik heb met Christus die mij heeft bevrijd van de beperkingen die ik voel de samenleving heeft geprobeerd te plaatsen op mij. En om die reden, onder andere, ik voel me erg gezegend om Christus te leren kennen en zou niet willen morgen staan zonder hem.
Religie, echter, zoals we vaak denken, schadelijk is voor onszelf en anderen. Het voert oorlog en moorden duizenden. Het leidt grote groepen mensen op een dwaalspoor, en verspreidt ligt over de hele wereld. Religie, zoals we die vandaag kennen, is gewoon de mensheid corruptie van het geloof en God. Er zijn enorme verschillen tussen geloof en religie, en ik maak een poging om mezelf te distantiëren van het zo veel mogelijk, om redenen die liggen voor de hand.
Dit wil echter niet zeggen dat ik ben tegen de georganiseerde geloof. Kerk is voor mij een manier om te ontmoeten, aan te moedigen, en worden aangemoedigd door andere gelovigen, en niet een plek om tradities en waarheden weer door een bepaalde godsdienst te stellen te volgen. Religieuze invloeden hebben wel onvermijdelijk gevolgen voor de kerk, maar ik ben op geen enkele wijze verplicht om deel te nemen aan deze rituelen.
Ik zeg dit alles als een inleiding op mogelijke toekomstige discussie. Net als iedereen, kan ik worden gekwetst door harde woorden, maar ik zal alles in het werk om elke discussie constructief en zonder oordeel te maken. Dit is een open uitnodiging op te halen op deze overtuigingen van mij, probeer ze af te breken, en probeer om een deel van mijn overtuigingen verkeerd (of het met me eens als je dat wilt) te bewijzen. Ik zal niet tegenhouden.
